Mira Delfin'e
geceleri yunuslara yol gösteren süzülüşünle
gülüşünle, güldürdün yüzümü sen gelişinle
canımın canı sen benden olmasan da nanom
yavrumun yavrususun Mira'm ah benim maykom
gözlerin annen gibi gülümseyince seninle
hayat ne çok ödev yüklemiş sana bana
hangisinden başlayacağız biz derken ona
birikti ödevler, tıpkı borçlar gibi
gördü dünyanın bu yüklü yüzünü
bir çocuğun dersiyle bazen
bir şiirin ezberindeki heyecanda
kendimi arıyorum
yol soruyorum
sevgiyi biliyorum
annemi anlıyorum
çocuğumu anlamıyorum
kalbimi kıranları unutuyorum
Damla'ya
gördüm seni, sevdim seni, gül damla
kara elmasa benzer gözlerinle süzülüşün
yok mu o yoldaş kıvrımlardaki lale dudağın
kar beyazı tenine düşen nahif gülümsemede
ben seni sevdim
yüzünde güller açan gülüşünü
sevgiyi hak eden gönlünü
yürüyüşünü, gelişini, gidişinle
sevdim...
aşka çağıran gözlerini
gönlüm budala bir havada
ruhum esir olmadı hatırana
biriken ne ise benden maada
yok ben ben de değilem
kırık dökük anılar sonrasında
gelecek kaygısı var yapılanlarda
yedi kitap yazdım yedi yılda gün ile geceler arkadaşken bana
kim okudu, kim okumadı benim yazdığım kitapları bilmeden
yazdım hayatın her yüzünü gönlümden gelen sesteki ayrıntıda
bir romanlarımda aşkı anlattım masal olmuş akşamlarda
ve kısa hikayemde, şiirin kardeşliğinde döküldü imgeler
sayfalarım beyaz güvercinin özgür kanatlarından süzülende
İSTANBUL SULTAN
Köyden kentten sana her gelen
Haydar Paşa garına inen
Boğazın gülüşlerinde
Fakirinle zengininle
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!