Sadık Yılmaz Şiirleri - Şair Sadık Yılmaz

Vakit hayli geç oldu, gece saat dört
Hala enstrümanınla ediyorsun flört
Sen ustasın, tutturamadın mı akort
___Bırak bu havaları bize yabancı
___Bizim şarkımızı yine çal KEMANCI

4+4+3=11

Dost olarak akıl verdim uyardım
Ona kalmış artık beni bağlamaz
Söylerlerdi ordan burdan duyardım
Ne demişler kendi düşen ağlamaz

Yanıp bi çare olmuşum bak halime
Tutuşup alev aldım aşkın közünden
Aynaya bakıp güzel değilim deme
Kendine bak, bir de benim gözümden

Hamdım piştim şimdi aşkının narından

Ellerin koynunda yâri istemiyorum
Sana kırgınım ama kin beslemiyorum
Sana vurgunum bunu gizlemiyorum
Seni kendimden bile kıskanıyorum

İçimdeki sevda bilsen ne büyük

Seviyorum derken ciddiydim gayet
Sözlerim düzmece alay mı sandın
Sana olan tutkum görürsen şayet
Kolayca bıkamam, kolay mı sandın

Bir nebze olsa da ümidim vardı

Duygularım kör dumura uğradı
Benden artık nezaket dileme
Gönlüm seni hançerle doğradı
Benden artık merhamet bekleme

Bu saki değil en son durağın

Modayla işi olmaz ki, doğaldır makyajı
Ne havuzu bilir, ne denizi ne de plajı
Sırtında bir sepet, yüklerle alır virajı
Adın ne senin bi deyi ver köylü güzeli

Çilli, beyaz yüzün var yanağında benekler

Bir teselli ver ne olur gönlüm gazlasın
Yetmez mi bu denli sararıp ta solduğum
Anladım ki sen bana bir beden fazlasın
Neden böyle süpersin kurban olduğum

Çok canları yakarsın bu endam bu tiple

Beni cezbeder büyüler koku
Bana olan hissi kilime doku
Kalbime isabet bu sevda oku
Sen yeter ki del lafı mı olur

Kem sözler derleme alma ağzına

Kendimi nimetten sayardım meğer hiçmişim
Yıllarca bilmeden zehirli şarabı içmişim
Günahlarla dolu, parlak değil geçmişim
Zaman değişti kalmadı ırz, namus, iffet
Büyüklük sende kalsın lütfen beni affet