Sadık Yılmaz Şiirleri - Şair Sadık Yılmaz

B ir zamanlar hatırlarmısın
I lgıt ılgıt rüzgar saçlarına dokunurdu
R üya gibi bir günün ardından
A kşama yakın sus pus olurdu etraf
K âh güler, bazen hüzünlenirdik
M asallar anlatırdık birbirimize

Bir ayrılık şiiri, yazar benim kalemim
Araya nifak girdi, birden bire darıldık
Fırtınalı, rüzgârlı, benim şu iç âlemim
Gönül fayı çatladı, deprem gibi sarsıldık

BİR AYRILIK ŞİİRİ, bu satırlara düştü
Kalemim dile geldi, gönül gözünü açtı
Anılardan mesulüm, kader ağı örmüştü
İnan ağlamıyorum, gözüme bir şey kaçtı

Bir duygu var içimde, çözemedim bir türlü
Hayrı alamet midir, kalbin böyle çarpması
Anlatamam derdimi, duygularım özürlü
Ne anlama geliyor, habire kur yapması

Farklı bakarsın güneşe
İçin sevinç dolar pürneşe
Düşünce aşk denen ateşe
Bir gün sende yanarsın

Ödün vermezsin özünden

Kabul edemiyorsun bir hayli de kızgınsın
Hep kafaya takmaktan çıktı yüzünde siğil
Karadeniz misali hırçın hem de azgınsın
Bense öyle durgunum bildiğin gibi değil

Kötü günleri unut, hepsine bir sünger çek
Saygıda kusur etme, aşkın önünde eğil
Söylenenler asılsız, aşkımızdır tek gerçek
Bilmem nasıl anlatsam, Bildiğin Gibi Değil

Dedikodu yapmışlar kimler aklını çeldi
Meramını anlatsan inan istemem dağıl
Gönül gözünü açtı aklım başıma geldi
Bilsen nasıl olgunum bildiğin gibi değil

Güz sancısı aşikâr yüreğin hala soğuk
Gözyaşlarım umarsız sildiğin dibi değil
Ellerim de yüzümde sesim çıkıyor boğuk
Sesimi duyuramam, bildiğin gibi değil__

Eski fotoğraflarla, mektuplarımla avun
Buğulu cam ardında bilirim halin müşkül
Ne inatlaş benimle, ne de gururu savun
Gönlüm seni anıyor, bildiğin gibi değil