Sadık Yılmaz Şiirleri - Şair Sadık Yılmaz

Günü birlik aşklar sevdalar revaç
Farklı limanlarda yüzme be kadın
Çok ciddi talebim desti izdivaç
Hevesi kursağa, düzme BE KADIN_

Hayatta mutsuzsan yok ise şansın
Kavalyen olurum bitmesin dansın
Rüyanda dörtnala, koşan prensin
Sakın bensiz hayal, kurma be kadın

Sevda masalıyla her dem uyuttun
Gönlündeki zehri, kustun be kadın
Şen şakraktın oysa dilin mi yuttun?
Ne yaptım ki sana, sustun be kadın

Anlatmazsın derdin belki çok çektin

Kapkaranlık dünyamı aydınlatan bir fanus
Sızlayan şu gönlümü sakinleştiren haptı
Deniz rengi gözlerin tıpkı dipsiz okyanus
Ben Bir Şair Değildim, bakışın şair yaptı

Yegâne emelimsin maşukanla avunsan

Yıldız misali doğdun kapkaranlık geceme
Ne oldu be yüreğim ters yollara mı saptın
Hem durak kafiyemsin satır satır heceme
Ben bir şair değildim, sen beni şair yaptın

Evvel asi bir kuldum pervasızdı ithamım

Ellerim çiçek kokar saçlarına dokunsam
Yaslanınca sinene kalbin çok fena çarptı
Hülyalara dalarım kucağında uzansam
Ben bir şair değildim, dizlerin şair yaptı

Allah güzel yaratmış vuruldum ahengine

Şifayı kapmaman büyük başarı
Giymişsin üstüne, ince entari
Hava hayli bozuk çıkma dışarı
Üstüne bir şeyler, alsaydın bari

Karşılık veremem gönül çağrına
Kâbus oldu gecem, uykum firari
Hasretim tenine bassan bağrına
Gitmeden sıkıca, sarsaydın bari

1 zamanlar 1 köyde 1 güzel varmış
1 içim su gibi, 1 rüya gibiydi
Ve onda hiç ki1 yoktu, mütevazıydı
1 nebze olsun onu 1 kere görebilmek için
1 1 arşınlayıp yolları 1an evvel
1 ümitle dikilirdim karşısına

Kolay mı kazandım onca mal mülkü
Hepsinde özveri alın teri var
Bedava mı sandın giydiğin kürkü
İstersen paketle bana geri ver

Bana ait eşya ne varsa yolla