Saçlarının Göçü Şiiri - Levent Özsayın

​Sırf gitmek için gelinmez bu dünyaya,
Sen geldin, ceketini ilikledin ve gittin.
Bir sigara yakımı kadar bile kalmadın,
Oysa dumanı hâlâ odada, hâlâ mavi.
​Gözlerin diyorum, iki tren garı,
Biri kalkar, diğeri hep gecikir.
Sen giderken teninde bir coğrafya büyür,
Ben haritada bir noktayı kaybetmiş gibi kalırım.
​Bir kadının gitmesi,
Yalnızca bavulunu toplaması değildir.
Mutfaktaki bardağın yerini değiştirmesi,
Yataktaki kokuyu ikiye bölmesidir.
​Şimdi hangi dilde sussak,
Ayrılık daha iyi tercüme edilir?
Sen gittin ya,
Şiirlerin de boynu büküldü,
Cümleler öksüz, kelimeler eksik.
​Gitme diyemem sana,
Cemal’ce bir sitem kalır bende:
"Sizin hiç babanız öldü mü?" diyordu usta,
Benim de sanki bütün şehirlerim göçtü