Bir mevsim geçti ömrümden,
Döktü bütün umutları,
Viran etti hayalleri,
Kabus etti düşleri,
Aldı benliğimi,
Yıktı geçti…
Düşünce seni kaldıranın olmaz,
ağlarsan sen gözyaşın silen bulunmaz,
ağıt yaksan dinleyenin olmaz,
dost diye sarılmak istesen bulunmaz…
Yaşamak istesen nefes verenin olmaz,
Vallahi bu kadar güzel açmazdı güller,
Billahi bu kadar güzel kokmazlardı,
Bu kadar şirin doğmazdı güneş,
Akşamın kızıllığı bu kadar hoş değildi,
Mehtap desen öyle, doyum olmuyor artık bakmaya.
Hayatın yaşanası varmış böyle olunca
Her şey eksilir
bende.
Dost gider,
arkadaş gider,
yarenlik eden gider,
yalnızlığım katlanır,
Benim adımı siz koyun dostlar,
Çalmadım çırpmadım, helalde gözüm
Şiirler yazdım, türküler söyledim,
İnsanı sevdim, Hakk’a inandım….
Benim adımı siz koyun dostlar,
Deniz burada,
beklemekten usanan yosun burada.
Taş burada, çakıl burada,
beklemekten un ufak olan kum burada.
Yürek bende,
Giden bilir mi, kalan ne oldu
Kırık bir kalp kaldı
Suskun bir yürek bıraktı
Gülen gözlerden yaşlar aktı
Yüzdeki tebessüm, üzüntüye döndü
Kendini zor tutan titreyen dudaklar kaldı
Bekleyen de gider bir gün,
Bu han o na baki değilki,
Döndüğünde bulamazsan,
Hanı da,hancıyı da arama,
Belki gitmiştir bir meçhule,
Korkulardan kurtulmalı insan,
yürümeli üzerine üzerine.
Sevinçlere alıştırmalı yüreğini,
hüzne eşikte bile yer bırakmamalı…
Nefretten kurtulmalı insan,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!