Döküldü, süzüldü kelimeler yürekten
Aman dilemedik vefasızdan
Çalıp kapısını aşkı dilenmedik
Arzu halimizi sunduk
Bilemezdik ki aynı dili konuşmadığımızı
Meğerse boşmuş kelimeler, cümleler
Hangi gönüle girdiysem hepsi yaralı bir önceki sevdadan
Sığınacak bir liman arıyorlardı kendilerine, giden sevgilinin yerine
Oysa bendim yürekten yaralı olan, acılarla tutuşan
Yüreğinde volkanlar patlayan, arkasından kar boran olan
Sonra sessiz hıçkırıklara boğulan
Sevdasını yanarak yakılarak arayan
Yolcusu olmayan yolda beklemek gibiydi
Senin gelişini beklemek,
Taşa tohum ekmekti,
Sana sevgiyi anlatmak...
Mutluluk; kendimiz isteyince gelen bir olgu değil, tomurcuk sevinçlerle mutlu olabilir insan. Mutsuzluk ise; istemediğimiz halde başımıza gelebilecek en kötü olgudur, hata kimsede değildir, insanın kendisidir kendisine zulmeden, o küçücük tomurcuk mutluluklarda üzüntünün gölgesinde kalır...
Serin bir rüzgar eser başımda,
İner omuzlarımdan aşağı,
Yüreğimin derinliklerine iner,
Üşütür yokluğun gibi.
Bir akşamı, bir sabahı bilir gözlerim,
Nerede o,
Yüreğimizde kurduğumuz mavi dünya,
Bir bakış,
Yüreğe dokunuş,
Bedene sarılış,
İlk heyecan,
Yollara düştük, yolcu değildik,
Sevdalandık, aşık değildik,
Yazdık,şair değildik,
Çizdik, ressam değildik,
Yollarımıza bakan yoktu,beklenen değildik,
Velhasıl biz hiç birşey değildik…/S.Ceyhan
Biraz hüzünlü,
Biraz da hırçın,
Kalbim sana esir yar.
Bazen suskun,
Bazen de deli dalgalar gibi,
Adına kelimeleri dizdiğim,
Satır satır sıraladığım,
Yazmakla bitiremediğim,
Destansı kadınım neredesin?
Yollarını gözlediğim,
Kim nereden bilecek, kim duyacak,
Sessizce kendimizle konuştuğumuzu.
Kim ölçüp biçecek,kim hesap edecek,
Mesafelerle, sevginin arasını.
Kim gelip ayıracak, aracı olacak,
Gönül ile aklın kavgasını.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!