Kalmadı...
Sormadığım ne saatler kaldı ne de anlar
Yokluğun katmer katmer dürülü kalbimde.
Susuşları yazacak kelimeler tükendi dilimde
Beyaz bir kağıt sarardı artık gönlümde...
Kalmadı…
Ne üstünde bahar bahçe kaldı toprağın,
Ne de altında huzur.
Üzeri soldu bozkıra döndü,
Altı sessizce gözyaşında boğuldu...
Uykuları sattım
Kalmadı bir dirhem.
Düşünceleri saldım
Kalmadı gamım kederim...
Karşıya geçtim
Ne geceye yazmalı,
Ne de sabaha,
Öyle tatsız tuzsuz güne,
Öyle bahtsız gönle,
Böyle sensizliğe...
Kalmaktır aslolan…
Kolay değildir bir yüreğe girebilmek
Ve orada kalabilmek.
Zordur taşımak yürekteki o seviyi,
Kimi kolayı seçer, viran eder yüreği çeker gider,
Kalmalı insan, insanda...
Bir kitaba yazılmalı insan,
Her sayfada görünmeli,
Kahramanı olmalı hayatın,
Olmazsa
Varsa da muradım
Bırak ukde kalsın.
Olsa da son umudum
Bırak küllensin…
Unutulsa da anılar,
Kar düştü yollarıma,
Ayaz kesti yüreğimi,
Oysa baharda çiçekler açacaktı,
Sarkıtlar uzanıyor artık gönül bahçemden…
Kar yağdı dağlarıma,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!