Yanlış ölüyorum,
Olmuyor,
Önce ümidimi,
Yaşama sevincimi,
Yitiriyorum.
Eksiliyor hayat,
Şarkılar elimi tutmuyor,
şiirler senin gibi sarmıyor,
türküler gözlerimin içine bakmıyor,
hiçbir şey yerini tutmuyor…
Ocakta yanan ateş ısıtmıyor,
Olmuyor değil mi,
hiçbir şey eskisi gibi değil,
aç susuz kalmak gibi bir şey bu,
sigara ve çay içmemek gibi,
sanki güneş çarpması,
belki de ayazda kalıp donmak gibi,
Olmuyor değil mi?
Varlığın varken yokluğunu çekmek,
Yalnızlığa adım, adım gömülmek,
Her şeyken hiçe sayılmak…
Olmuyor değil mi?
Olmuyordu işte...
Dolmuştu bardak,
Taşmıştı.
Bir damla dahi almıyordu işte...
Ya başlamalı yeniden hayata seninle,
boyamalı maviye yaşamı,
nakış, nakış işlemeli her anı…
Olmuyorsa; bitirmeli usulca,
boyamalı siyaha yaşamı,
Sonra yine akşam oldu
El ayak çekildi sokaklardan
Sinesine döndü herkes
Kimi loş ışıkta kimi karanlıkta
Kavgası başladı kendisiyle
Olsan...
Olsam,
Olsan,
Baksan pencereden yollarıma,
Sarılsan kapıyı açtığın anda...
Ölsem söylemem adını
Ses etmem kendim yaşarım acımı.
Ölsem yazmam ismini
Kırarım kalemimi başka şiirlerde ararım adını...
Ölsem bakmam yüzüne
Bir şiir yaz,
Hangi dilde olursa olsun,
Derinine insin yüreklerin...
Bir şarkı söyle,
Sözleri bütün dillerde olsun,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!