Bir dosta rastladım,
Yıkılmış düşleri gördüm,
Uyutulmuş hayallere baktım,
Dalıp giden gözlerinde…
Bir dosta rastladım,
Dört dörtlük hayat değil.
Yaşadığımız,
dört duvar arası,
yalnızlık…
Tebessüm değil,
Dost biriktirmeli insan,
sevgiler serpiştirmeli yüreklere.
Hatırda kalacak sözler söylemeli,
kırmadan dökmeden yaşamalı.
Safiyane bir duruş sergilemeli,
içten pazarlık yapmamalı…
Yerle bir olmanıza gerek yok,
Azıcık alçak gönüllü olun.
İyi ya da kötü gün fark etmez,
Küçük bir vefa gösterin.
Yaşam altetmeye,
savaş yıkmaya,
caniler can almaya doymaz…
İnsan sevmeye,
kader ayırmaya,
Bir geceye daha penceresini araladı gönül,
Bir demli çaya,
Derinden çekilen sigaraya,
Baharın rengârenk sesine,
Bir de sana doymaz yüreğim…
Dök düşün...
Ne insandan
Ne de zamandan,
Vefa bekleme,
Hal hatır bilmezler...
Dokunacak sanırsın,
için kıpır kıpır olur,
uçacağım sanırsın,
ta içten sevinirsin.
Dokunacak sanırsın,
Dokunmak istiyorum sana,
Bir günün akşamı sabahı
Mehtapla, güneşle.
Belki bir sahilde,
Hasretle kucaklamalıyım seni,
Soğutmalıyım yanan yüreğimi,
Ve ne yazık ki çakallarla dolu hayat,
Ve kendini tilki sananlarla,
Ve bütün futbol sahalarının alamayacağı kadar çalım ve ayak oyunlarıyla,
Ve fısıltıdan ziyade yüksek sesle yapılan çekiştirmelerle,
Ve dostmuş gibi yüzü kızarmadan yüze gülenlerle,
Ve hesabı niyetinde gizli el pençe duranlarla,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!