O güzel gülüşleri küstürdük,
Simsiyah bakan gözleri.
Dudakları burktuk,
Başı öne eğdik,
Eyvah biz ne ettik...
Koşmayı yeni öğrenen deli tay,
İlkbaharı tadan yemyeşil otlar,
Efil efil esen rüzgar,
Konuşmayı öğrenen çocuk,
Yaz yağmurunu emen toprak,
Sonbahara rengini veren yapraklar,
Geçmeyen geceye,
beklenip gelmeyene,
eyvallah…
Arkadaş sandıklarıma,
dost gibi görünene,
Bütün karelerine baktım yaşamın,
Ne siyah beyaz,
Ne haklı ne haksız,
Gelene de gidene de eyvallah…
Bütün karelerine baktım hayatın,
Eyvallah der geçeriz…
Neyse der geçeriz,
Biten umuda,
Yıkılan hayale,
Çıkmaz sokaklara…
Eyvallah dost bakışlı yüzler…
Tebdili kıyafet şimdi bütün şiirler,
Eyvallah çekiyor çıkmaz sokaklar,
Küsmüş geceye düşen yıldızlar,
Elveda, elveda dost bakışlı yüzler.
Fani insan...
Âlem mi ki insan,
Kimi sevabını
Kimi günahını bırakıp gidiyor...
Elimize yüzümüze bulaştırdık yaşamı,
Kevgire döndürdük geceyi gündüzü.
Tebelleş oldu zaman, kovaladı hayatı,
Farkına varamadık bilmedik sevdaların kıymetini…
Dükülmüştü ömrümüze en güzel yıllar,
Fazlayım bu şehre…
Fazlayım bu şehre,
Bu kalabalığa,
Issız yalnızlığa…
Veda edecek kadar vefasızlığımız yoktu,
Kendimizi feda ettik...
Sabri CEYHAN




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!