Kalemlerinizi kanat yapıp,
arşa mı uzanacaksınız.
kim kimden altta ki,
üstünlük taslıyorsunuz.
Nedir bu?
Kelam biliyorsan,
Gül kokuludur baharlar,
Koklamasını bilene,
Şen şakraktır dünya,
Yaşamasını bilene…
Bahardır hep yaşam,
Kuşlar uçuyor üstadım kuşlar,
Ayrılmışlar sürüden.
Kış da gelmek üzere,
Öyle yurtsuz,
Öyle yuvasız,
Nafile yorgun kanat çırpışları...
Nasip…
Değer vermekle başlıyor hikaye,
Değip değmediğini bilmeden.
Sıradanlığın çıkıyor su üstüne,
Üç elmadan biri düşmüyor hissene,
Nasibimizi aldık hayattan,
nemli kaldı gözlerimiz,
ve yetmedi,
yüreğimize akıttık gözyaşlarımızı.
Nasibimizi aldık aşktan,
O gülüşlerinin arasında,
Bir kaç resim içinde,
Ben olmayacağım,
O kurduğun hayallerde,
Uzaktan gelen.
Ne acıdır yüreğin yanması,
bütün şehir yangın yeri kokar,
ıslanan gözyaşlarıyla.
Külün kokusu bir başkadır,
nefes aldıkça ayrılığı hatırlar,
bir kez daha yanar yüreğin…
Müebbet...
Hangi gece kör kalmamış,
Hangi sessizlik sağır olmamış,
Hangi yıldız eşlik etmiş ki
Ar damarı çatlayan yalnızlığa...
Mümkündür mutluluklar,
Geceyi gündüze çevirmek,
Güneşi muma döndürmek,
Mehtaba yaslanmak,
Mümkündür eğer sen varsan…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!