Sabır ve Şükür Şiiri - Dr Yusuf Polat

Ekmeğimiz yok katığımız dert ve gam
Testimiz yok suyumuz ise gözyaşı

Dolunayı pide ekmeği sanıp
Yukarı doğru uzanan ellerimiz,
Ne anlardı doymaktan
Hep boş kalan midelerimiz

Bu yokluk içinde şükre aç nefsimiz,
Bu yokluk içinde yürüdük sabrın izinde

Anadan doğma bir haldeyiz;
Güneş ışığı elbisemiz,
Ay ışığı lambamız,
Yoktur yatacak yerimiz,
Kara toprak tek döşeğimiz

Dünya denen sahnede
Korku ile umut arası bir yerde
Sabırdan
Şükre yol alarak yaşadık bu ömürde