Sabah üç otuz Şiiri - Murat Mücevher

Sabaha karşı üç otuz'da uyanıyorum,
İçimde ince bir sızı, adı konmamış bir eksiklik…
Sonra ansızın bir ışık doluyor kalbime,
Bir çocuk gibi gülümsüyorum:
“Geleceksin…” diyorum sessizce.
Ne güzel senin gelişlerin,
Ne hüzünlü gidişlerin…
Ama biliyorum, bir gün gelecek;
Gidişler silinecek zamandan,
Ayrılıklar yorulup düşecek yollara.
O gün karanlık yenilecek aydınlığa,
Gece, sabahın ellerinde eriyecek usulca.
Bekleyişler çiçeğe duracak kalbimde,
Umut en güzel yerinden filizlenecek.
Ve sen…
Tam zamanında, olması gerektiği gibi,
Hiç gitmemek üzere geleceksin.
Gelişin bir bahar gibi değecek ömrüme,
İçimdeki bütün eksikler tamamlanacak.
Artık ne hüzün kalacak ne de korku,
Sadece sen, sadece biz…
Ve sevginin hiç bitmeyen ışığı.