Ben sendeyim Şiiri - Murat Mücevher

Sen; nazarımın eriştiği,
Elimin titreyerek değdiği,
Ruhumun, ruhunun kıyısında kendini bulduğu
En latif, en nadide kadınsın.
Gün, senin hayalinle doğar içimde,
Gece, yine senin adınla mühürlenir.
Rüyalarım; gülistanlara dönmüş düşler,
Mavi semanın sükûnetinde,
Zümrüt bir gölün kenarında sana varır.
Ben ki bir garip âşık, bir meczup ozan;
Elimde kalem, kalbimde yangın…
Kelimeler boyun eğer hislerime,
Mısralar diz çöker aşkımın önünde.
Hasretin ağır bastığında,
Ruhumu salarım engin diyarlara;
Bir çocuğun annesini bulur gibi,
Masum ve telaşlı…
Arar seni, bulur seni,
Ve sana sığınır.
Ben sende eririm,
Sen bende ebediyet bulursun.
Ne sen bensin artık, ne ben yalnızca ben—
İki bedende bir tek ruhuz.
Ne aidiyet kalır, ne ayrılık;
Biz, bizde tamam oluruz.
Hem fanî dünyanın kıyısında,
Hem de rüyaların sonsuz ufkunda
Ben, daima sana aitim.