Sabahın beşi Şiiri - Murat Mücevher

Sabahın beşi…
Bir sen varsın,
Bir karanlık,
Bir de hayaline sarılmış ben.
Sımsıkı tutuyorum seni içimde,
Sanki bıraksam
Gece yeniden çökecek ruhuma.
Sonra usulca
Karanlık aydınlığa açılıyor,
Güneş hiç olmadığı kadar güzel doğuyor.
Yüzümde ince bir tebessüm,
İçimde derin bir huzur…
Ve ben o an anlıyorum;
Bazı insanlar yalnızca sevilmez,
İnsanın içine ışık olur.
Senin gibi…