Bozuk düzene veremem ayar,
Haramzadeye "helal" olmaz yar.
Sevaptan, güzelden nasibi yok;
Oturup günahlarını sayar.
Nefis der: "Durma, bana tâbi ol."
Tutar, cehenneme aldırır yol.
Kalbine atar zehirli bir ok,
Oturup izler, hep güler bol bol.
Ona uyanın sonu hüsrandır,
Kâr zannettikleri hep zarardır.
Açgözlüye ne versen olmaz tok;
Hayat, bu yaşadığımız andır.
Doğru yoldan çıktı bu insanlar,
Her şey çok güzeldi bir zamanlar.
Ne söylesen, ister az ister çok,
Kimse seni ne dinler ne anlar.
Gün geçer sessizce, susar hafta,
Verilen sözler hep kalır lafta.
Gönlüne candan seven dostu sok;
Senden gider en sevdiğin hatta.
— SAMİMİ
Sami DemirkolKayıt Tarihi : 30.05.2015 18:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!