Rüzgarın Dokunuşu Şiiri - Yücel Özkü

RÜZGÂRIN DOKUNUŞU
Bir rüzgâr gibi dokunuyor hayat tenimize,
Serin bir hatıra gibi geçiyor içimizden,
Adını bilmediğimiz bir huzur var sanki
Usulca konuyor yorgun yüreğimizden.

Bir meltem taşır uzaklardan sesleri,
Unuttuğumuz ne varsa hatırlatır bir bir,
Gözlerimiz dalar eski zamanlara,
İçimizde ince bir sızı gezinir.

Ne bir söz yeter anlatmaya,
Ne de susmak dindirir her şeyi,
Bir dokunuşla değişir insan,
Anlar hayatın gizli gerçeğini.

Dışarıda esen o görünmez el
Belki bir dosttur, belki de kader,
Dokundukça çoğalır içimizde
Hem yara, hem de şifa değer.

Yücel ÖZKÜ
18 Nisan 2026/16:32