Gelde Geçin Şiiri - Sami Demirkol

Nerden bileyim adresinMutfakta kalmadı ne ekmek ne aş,
Bizden sorulur; evde bekler beş baş.
Ayın ilkinde buhar olur maaş,
Oy oy, hele sen de gel geçin loy loy…

Yârenimizdir borç, haciz ve icra,
Yıl dolmadan hemen zamlanır kira.
Uğramaz oldu ne kuruş ne lira,
Oy oy, hele sen de gel geçin loy loy…

Şükür ederiz bulursak az bulgur,
Talih küsmüş, ezelden kırgın durur.
Ocaktaki boş tenceremiz soğur,
Oy oy, hele sen de gel geçin loy loy…

Kara bulut doldu, görmedik bahar,
Kaderimizi keder örmüş, zâhar.
Tükenip gitti ömür azar azar,
Oy oy, hele sen de gel geçin loy loy…
-Samimi
32
Geldimi Girrata (Biçerdöver)

Toplasan boyum kadar olurdu harman,
Bütün köyde biterdi akşam olmadan.
Biz umut ekip hayal biçtik her zaman;
Geldimi girrata, gittimi girrata,
Alışmıştık hep kuru kıt kanaata.

Evde bulgur hep biterdi gelmeden yaz,
Önlük bahtım gibi kara, yakam beyaz. Değişmez, istediğin kadar oku yaz;
Geldimi girrata, gittimi girrata,
Aklımız yetmedi bir işe, sanata.

Eller, ayaklar kurumuş; gitmez nasır.
Oturacak yer yok, bir tek vardı hasır.
Ben de hiç anlamadım, bu nasıl bir sır? Geldimi girrata, gittimi girrata,
Acaba bizde miydi hep bütün hata?

İpotek tarla bizim, mahsul ağanın.
Bilmedim neresinde idik kavganın.
Sonradan öğrendim, utancıydık çağın;
Geldimi girrata, gittimi girrata,
Gün geçmez ki çalışmadan yata yata.

Her evde var birkaç tane paslı orak.
Kupkuru çatlardı yanan kurak toprak.
Ne dal yeşerir, ne kıpırdardı yaprak;
Geldimi girrata, gittimi girrata,
Çakıl taşlı gem vururduk cılız ata.

— SAMİMİ