Şimdi sen en derin uykulardasın,
Rüyaların içinde kendine sarılmış,
Yüzünde her zamanki o tatlı gülümseme…
Okyanus gözlerin kapalı,
Dingin sular gibi sessiz, sakin.
Ben ise karanlık göğün sonsuzluğunda,
Yıldızların arasında salmışım ruhumu,
Usulca çekip almışım seni rüyalarından.
Gelmişsin bana fark etmeden,
Bir düş gibi dokunmuşsun kalbime.
Sevgilim , ne uzak diyarlardayız şimdi,
Dağlar, denizler, sonsuz ovalar aramızda.
Sanıyorlar ki birer engel bize,
Oysa bilmiyorlar…
Ruhlar mesafe tanımaz.
Bir düşün içinde buluşuruz biz,
Bir nefeste, bir kalp atışında.
Sen uykunun en derin yerinde bile
Benimlesin aslında…
Ve ben, gökyüzüne bıraktığım ruhumla
Her gece yeniden sana varırım,
Sen fark etmesen de…
Sana dokunurum
Sessizce, sonsuzca.
Bir yıldız kayar o an, dilek tutarım,
Adını fısıldarım gecenin koynuna.
Rüzgâr taşır sana içimdeki sıcaklığı,
Sen hissetmeden değse de ruhuna.
Belki bir gün uyanırsın ansızın,
Sebebini bilmeden bir huzurla,
İşte o an ben varım yanında,
Görmesen de, dokunamasan da.
Zaman susar, yollar kaybolur,
Mesafeler erir gecenin içinde.
Ve biz, kimsenin bilmediği bir yerde,
Sevginin en derin hâlinde.
Sen rüyalarında gülümsemeye devam et,
Ben yıldızlara seni anlatayım…
Bir gün gerçek olur bu düş,
Ve ben seni
Artık rüyalardan değil,
Hayatın içinden alayım.
Kayıt Tarihi : 20.03.2026 01:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!