Rumeysa Haksever Şiirleri - Şair Rumeysa ...

Rumeysa Haksever

Gerçekleşemeyecek kavuşmayı çılgınca istemek
yara koleksiyonuma bir yenisini daha eklemekti.
En çıplaklığıyla anlatsam da başımdan geçenleri
hâlâ bir yığın dize yazılmayı beklemekte.

Bilinçaltıma zimmetliydi izmarit yüklü gözleri.

Devamını Oku
Rumeysa Haksever

Sen kendine bal diye övünürken,
Fark etmedik sanma yal olduğunu
Tam yeniden sevmek üzereyken hatırladım:
henüz başlamamış bir hataydı bu.

Oysa teninin sokaklarında

Devamını Oku
Rumeysa Haksever

Her şeyden önce bir acı; iftihar ettiğim.
Ve bunun sonunda tanrıyla bir diyalog yarattığım
Eşek olsaydım da sırtımda yükler olacaktı
karınca olsam da, araba olsam da
Bu yüzden kaderimden razıyım.

Devamını Oku
Rumeysa Haksever

Bir kez topuğuma girdi iğne,
ellerim bin kere çıkardı yerinden.
Bendeki gurur bir ondan mı saklandı,
o mu el verdi girmesine yeniden.

Bir tık öne fırlamış dişine kadar fark ettiğimiz,

Devamını Oku
Rumeysa Haksever

Bende diğer ihtimallerin dilini yuttuğu yerde
en yüksek sesli ihtimaldi o.
Ne demişler aşk deliliktir nihayetinde
olmazı oldu sandırandır.

O, adını henüz ele vermek istemediğimdi,

Devamını Oku
Rumeysa Haksever

Beni daha kimin gölgesiyle aldatmak isterdiniz?
Beni daha ne kırıntılarla avutmak isterdiniz?
Beni daha hangi huyumdan ötelemek isterdiniz?
Beni daha kaç bakışla avlamak isterdiniz?

Ama unutmayınız ki ben

Devamını Oku
Rumeysa Haksever


İnsan denen kör gözüne yanıp,
sağlam tekini inkâr eden şey.

Ne var ki en çürük dala tutunur hep;
uçmak istediği yere bir kanat çırpamaz

Devamını Oku
Rumeysa Haksever

Çıktım bir dama tutturdum inmem aşağı
Asker kıyafeti isterim annem
Sol köşesinde al bayrak olsun
Yakasında yıldızlar...
Oğul tadında bir mektup yazamadım diye bana kızma olur mu?
Kalemim yoktu yazamadım annem

Devamını Oku
Rumeysa Haksever

Tüyden hafif dokunuşun ellerime
anne duası gibidir.
Madencilerin ulaşamayacağı kadar derinde
bir güzide elmastır senin tenin.

İki kâğıt helva satıcısı mırıldanırken

Devamını Oku
Rumeysa Haksever

Yoluma taş koyduğun yerden başlıyorum hayata
Seni de bağışlıyorum artık kendimi de
Farkında mısın bilmem ama birer birer tükeniyor soyumuz
Son padişahta öldü şimdi sıra bende
İnsan dediğin şey elde edemediğin delisi
Peki gerek var mıydı bunca telaşa

Devamını Oku