Göğsümdeki bu açlık, bu kıtlık, bu susuzluk.. Ruhum bu yüzden terketti beni.
Simdi doyduğu yerde.. Orada..
Avuçları açık..Nefesinden çıkan her tınıyı yudum yudum içiyor..
Doyar mı ki.. Sanmam..
İzin verdim ben ona.. Sarıl ruhum..Aç kapıyı gir içeri.. orda kal..Hiç çıkma..
Hadi birlikte giderin bu susuzluğu, bu açlığı..
Onlar birbirlerine sarıldı..
Bizde sarılalım mı....
Üryan Cümleler
Kayıt Tarihi : 30.08.2023 13:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Öylesine..




TÜM YORUMLAR (1)