Rıza Yıldız Şiirleri - Şair Rıza Yıldız

Yüreğin sevdasına uçarı
Bam telli bir dizede
Kelebek kozasını deldi

Delicesine bir yürek seninki
Bahar tutması başında

Sevdin mi?
Her dem
Dalda yaprak.
Baharın dirimi
Hazanın sarısısın
Sonrası kış ayazı olsa

(Dostlara)
Bu akşam bir meltem esse
İzmir Körfezi’nden gönül bağıma
Hazana dayandığımın tam ortasında
Hepinize
Ama ayırımsız hepinize

Evimiz dünya
Ben kardeşinizim
Ellerim ayaklarım
Gözlerim, kulaklarım
Siz gibi

mihrabına yöneldim
yersiz ve yönsüz
ruhumda zaman ölçüsüzlüğü
her dem
iç sağaltım üzere
kendi kendime

Yağmurları seviyorum oldum olası
Islatsın iliklerime kadar ve istediği kadar
Günün bir yerinde ayağımda çizme
Bir de çoban şemsiyesi on iki telli
Düşün asfaltladığı gri yollardayım
Uzun mu uzun esip duran anı rüzgârlarında

Vız gelir bel fıtığı/ağrılar
19 Eylül gök bulutlu
Aydın Dağlarına yağmur yağacak
Zeytinlerin hasreti bitecek
Hadi yola çıkalım
Şemsiye olmadan

Yüreğine yüklediğinde gül
baharsın
kokun dallardan koyaklara
Kim bu gülüşü kondurdu suratına
diye sorarlar
yüreğinde AŞK var bilmeden

Ben kendimi kendi yüreğimde
Sana gerek duymadan
Yargıladım
Yargıç ve mahkûm
Habil ile Kabil benim
Ne duam

(Yaşanmış bir kar fırtınasından)

Kavaklar hiç de korkak değildir sevdiğim
Yazı yabanda bir başına büyürken yerinde
Sevdalıktır o esen rüzgârlar yapraklarında
İçin için bir hışırtı titrer yüreğinin dallarında