Sen hiçbir devrik cümlede değildin
Birileri de
Düz ve sade
Öznesi önde
Eylemi sonunda oldun
Dilimde
gözlerindi yüreğime işleyen
kendince sevda üzre
kavramlar ve terimler içinde
anlam arayışındaydı.
Saçlarınaydı vurgunluğu
sarı ve uzun
Her sabahın alaca deminde
Hayra açılır kapılar
Sokaklara taşar ayak sesleri
Alaca leylek yuvasında aydınlığa hazır
Koca horoz dirimine çırptığında telekleri
Gök kubbeyi doldurduğunda ezan sesleri
Öylesine ekilisin ki bedenimde
Neresinden eşelense toprağım
Sağanağından kaymak bağlamış
Milinde sen filizlenirsin
Ya eşeleme orda kal
Ya da
Zaman ve mekân göz kapaklarımda
Hadi desem yaşanmaz
Hadi desem varılmaz
Eremediğim yerdesin
Üç yüz gram yüreğim
Sesini her dinleyişimde
Gül konar ahizelere
Söz kelebek kanadında
Yürek dökülür dizelere
Her kelime umut şarkısı
Seni unutmuşum be kuş
Çocukluğumdaki arkadaş
Kışın yemlediğim
Yazın avladığım
Az mı peşinden koştum
Az mı yuvan bozuldu
ŞİİRCE
Özüm yandı külü kaldı
Hiç sönmedi közü kaldı
Harladı da canım yandı
Ne közüm, ne özüm kaldı.
Diyelim ki sana kızmışım.
Olabilir. İnsanım-insansın
Sevmeyebilirim seni.
Hem de hiç
Kim bilir bir sebebi vardır
Yoktur veya
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!