Kavil kasem üzere
Ocağı tütülesi yere
benden önce de gel
benden sonra da
bir bırakmışım olur belki
belki bir bırakmışın
VAN GOGH
İsterdim
Ben de senin gibi
Senin kadar yüreğim
Kulağımı hediye edebileceğim
Bir sevgilim olsaydı
yalnız ve kendi içinde
oturup benimi dinliyorum
içimin denizinde kayıp bir gemi
yüzer gezer duygular
bir deniz, martısını arıyor
sabaha karşı
Bir ot da olabilirsin
Adam gibi adam
İnsan gibi insan da
Sürüce yaşayan değildir
Düşünen insan
Yüreğiyle
Yine bir sabah, erkence yürümek
Yaşamı karşılamak bir ibadet
Seviyorum günün ilk ışıklarını,
Sabahın mahmurluğunu,
Kıpırdaşan yaşamı
Yavaş ve yumuşak bir selamı
Medet ya Allah
Aramızda uzaklık ve yakınlık
Ayrılık ve aymazlık değil
Etle tırnak bütünlüğü
Ben ikisindeyim ve seninle
git diyorum da
dizelerde kalıyor.
kahırlı bir "git"
gitmez yürekten
ne öfke boğar seni
ne gözyaşı siler
Arının çiçeğe aşkı bal uğruna
Kanatları dillenir
Krizalitin koza sevdası
Dut tüketirken duyulur
Yaşam, nefes almakla vermek arası
Yüreğim sesine hasret
Sarmadan gül yüreğini
Zemheri kırağısında buz
Ve keşkeler düşmeden diline
Selamsız esen sabah rüzgârında
Kendine sürgündür yüreğim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!