Mevlâ’m vermiş vereceği kadarın,
Sayarsın oynaya güle görmedik.
Ne çare ki bu da senin kaderin,
Nispet eder fakir kula görmedik.
Nerden aldın sen bu gücü takadı,
“Deli gönül” lafa söze gitmezsin,
Akıla baş eğdiğini görmedim.
Bin nasihat etsem birin tutmazsın,
Nasihate değdiğini görmedim.
Kısa günde kırk güzelle turlarsın,
Düzene alt olmak içimde sızı,
El-ense çekerken tuş etti bizi,
Belki nasip kısmet belki de yazı,
Bir baltaya sap olamadık vesselam.
Selam vermez oldu ağbey diyenler,
Bir garip aşığım kendi halimce,
İçn için yanar söner gibiyim.
Tek bildiğim bilmediğim ilimce,
El alem gözünde hüner gibiyim.
Muhabbet ehline yoldur eşiğim,
Eski yaram ilk gün gibi taptaze,
Neşter bile bi’kâr etmez sevdiğim.
Ben sadığım amma verdiğim söze,
Deli gönül söz möz tutmaz sevdiğim.
Sen buralı buruk buruk boynumu,
Dile sefa ile yüzümü güldür,
Dile işkence et böyle süründür,
Dile yaşat beni dilersen öldür,
Bu canı ben zaten adadım sana.
Dile ortak eyle sevincine acına,
...ALLAH’IN BAYRAMI ZENGİNE Mİ HAS,
...BU BAYRAMLAR KİME BAYRAM KİME YAS...
Yük ettiler omuza,
Bayramlar bayram değil.
Şu bizim köylüye kimler ne yapmış,
Beni bir düşünce sardı Deyzoğlu
Millet birbirinden eyice kopmuş,
Ah bu gözler neler gördü Deyzoğlu.
Kimseden kimseye kalmamış saygı,
Mevlâ’m kulu rızkı ile yaratmış,
Balına da,yalına da çok şükür…
O her şeyi sebebiyle var etmiş,
Gülüne de, külüne de çok şükür…
Olmayanlar sebebinden tutmalı,
Gençliğim ömrüm geçiyor boşa,
Sabır ede ede geldim bu yaşa,
Senden uzak hayalinle baş başa,
Sensiz bu hayatı çekemiyorum.
Yıllarca gözümden yaşlar döktüm de,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!