Gece yarısı saat bir buçukta
Sabahın gelmesini beklemeden
Sessizliğin hüküm sürdüğü
Gölgelerin nöbet tuttuğu zamanda
Ay ve yıldızlar şahitliğinde
Git dedin bana ve ben boyun eğdim
Çok seviyorum inan baba
Artık buna da son veriyorum!
Her geleni sen gibi bildim
Öylede çok sevdim
Kendimden çok şey kaybetmeye
Hayatıma ışık olan o gözlerini, benden çevirdiğinden beri
ne güneşin aydınlığı, ne gecede ayın parlaklığı
Gözlerini unutturabildi, zindanlardan çıkamadım
O günden beri, zifiri karanlıklar-dayım...
Gidişinle birlikte; götürdüğün baharımın yerine gelen,
Bu sevdada yolun sonu göründü
Günaha yenik düşmüş ve hiç,
Paklanmayacak bir sevda bendeki
Hayallerde kapalı kalmış güzellik sin sen
Gerçekleşmesi imkansız
Ahlat gibi kök saldın yüreğime...
Hep eksik yasadı bu can sana hasret...
Kelimeler salıncak kurdu boğazıma
Senden yana gece küs gece dargın
Tüm iliklerime hasretin değdiğinde
Gölgeme uzattım elimi
Canı boğazda kelimelerin
susmaya takati kalmamış
çığlık çığlığa bağırsam da
hep eksik kalıyor cümlelerim
Kovsan bütün kötü düşünceleri beyninden
Bir kereliğine gelsen hiç düşünmeden
Her şeyi bütün güzellikleri yaşasak birlikte
Ve zamana inat yaşatsak
Bir gün bile olsa yeter
Sonra yine git gideceksen
Ve git...
Şiirlere vur kendini
ölürcesine
ve sabahsız gecelere kilitle
korkmadan
acıyan yüreğini okyanusun derinlerine at
Sen rüyalarda büyüttüğüm sevgili
acısıyla tatlısıyla sevdiğim kadın
iki bedende besledik sevdamızı
okyanusların ötesinden korkusuzca
şimdi zirvedeyken aşkın
tepe taklak ettiren nedir bizi?
Seni sevmiyorum
tüm söylediklerim yalandı
nefes alamam derdim ya hani palavra
gün de doğuyormuş
güneşte ısıtıyormuş bak sensiz
karanlıkları hissetmem sadece sendenmiş
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!