Yağan her kar tanesinde
dokunurum ruhuna,
üşüyen parmak uçlarımın
ısındığını hissederim yavaş yavaş
Ve o an anlarım ki
ben çoktan sen olmuşum
Sevmek bu kadar acı mıydı anne?
Yüreğimin her çırpınışında ölecek miydim böyle?
Ve sevgim hep yetim mi kalacaktı?
Söyle bana anne
Beni senden başka seven olmayacak mıydı?
Ben sevdim anne, çok sevdim
Gün gelir de bu aşka veda ederse bu eller
Sakın benden nefret etme sevgilim
Dil sussa da gözler sözü acıya bağlar
Kapanır mı sandın içimde açılan yaralar
İki damla yaş süzülürse göklerden
Biri sen diğeri ben için ağlar
Mevsimlerden sonbahardı
tane tane dökülen yaprakların ruhsuz hallerini izlerken
yere düşüşlerinin acısını hisseder gibi oldu yüreğim
belki de bir zamanlar bende böyle yaprak gibi
DÖKÜLDÜĞÜM içindi
bilmiyorum
Sevdamın gurbetinde ben, sılasında sen
Yokluğuna hüküm giyen yanımla
Boşluğuna düşüyorum hayatın
Sana hasret kalan canımla
Avazım düşüyor bu kentte
kalbinin güzelliği yüzüne vuran
yüreği temiz sevdası büyük olan
seni sevmeme neden o kadar çok şey var ki
kelimeler kifayetsiz imkansız tarifi
seni sana nasıl anlatsam bilmem ki
karıncayı bile incitmeye korkan
Ve işte sustum!
kesildi feryatlarımın sesi
lal oldu kelimelerim kanayan alfabemde
artık gözler dile geldi ey sevgili
duy duyabilirsen beni!
En zor zamanlarda çekip gitmeyi hep isteriz
koşar adım uzaklaşmak sorunlardan
tek çıkış yolunu ayrılmakta sanırız
bıkkınlık değince yüreğe
dibe vurur tüm duygular
ve anlaşılmadığımızı hissettiğimizde
Sus!
Sakın konuşma
Sevgine dair hiç bir kelime duymak istemiyorum
Değmesin nefesin nefesime
Ayrı yollarda yürüyen iki canız artık seninle
Sen kanıyor kalbim sana yanıyorum işte
ürkek bakışlım bir serçe yüreği taşıdığın halde
Bir ömürlük gülüşüne can edemedin beni
Bir ben yer bulamadım
Ona yanıyorum işte
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!