Şu yemyeşil ağaçların gölgesi bir hayat taşır
Nefes alıp vermek için temiz çevre bırakmalı
Pırıl pırıl sabahlara güneş bile başka ışır
Sevgileri dermek için temiz çevre bırakmalı
En çekilmez halimle yazıyorum
gözyaşlarım düşüyor yar sayfa aralarına
her şeye rağmen ''seni seviyorum''
söyleyemesem de
sen benim canımsın, ruhum, mutluluğum
Sesin diyorum, sesin!
Sükûnet kokuyordu her şeye rağmen.
Ve yıldızlar
Düşüyordu saçlarına.
Gözlerini kırpan yıldızlar,
Gecenin tam ortasında.
Kayboldu mazinin yaslı sırları
Yükledim kalbime kızgın korları
Bu gönül kalemin yıkık surları
Daha yazmadan sustu sözlerim
Çaresiz sesini kıstı sözlerim
Ben çok sevdalı büyüdüm,
Hayat benim içime kadar işledi
Öfkenin sıcaklığı kalbimi ateşledi.
Şimdi biliyorum yalnızlık en kötüsü
Örtüyor gözlerimi andıkça öyküsü.
Gizlice süzülüp göz pınarından
Akmaya hazırım sen iste yeter.
Tutuşup savruldum sevda narından
Yakmaya hazırım sen iste yeter.
Efkar hamalıyım derdin talibi
Elvedaya dikiş atmış kırk yamalı dudaklarda
Hep ayrılık sözü varmış bunu bana sen öğrettin.
Ah yar hüzünle boğuşup bomboş kalan kucaklarda
Yanan sevda közü varmış bunu bana sen öğrettin.
Beyhude geçer gider senin ömür dediğin
Yol nihayet yoludur başı aratır sana
Ağlayan gülmem sanır gülenler ağlamam der
Gözlerin gün gelir de yaşı aratır sana
Bu gece sana bir şeyler yazmak istedim
yine aldım kalemi elime
nereden başlayacağımı bilmiyorum aslında
sana olan sevdamı yazsam
kalemin mürekkebi yetmez anlatmaya
sözlerimse düğümlenir boğazımda
Kara bir hançer saplı bu perişan yüreğe
Halbuki bir zamanlar pespembeydi bulutlar
Hangi gamı yüklesem çıkacak bir dileğe
Kaf dağı arkasından göz kırparken umutlar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!