Avaz avaz haykırsam geçer mi yorgunluğum?
Ve suskunlukla geçiştirdiğim onca kırgınlıklarım diner mi?
Ne yapacağımı bilmiyorum, aklım ile kalbim arasında sıkışıp kaldım.
İçimde biriktirdiğim kırgınlıklarım,
Yaktığın bu kalbin, yandığı yetmez mi?
Merhamet ne demek, yüreğin bilmez mi?
Bunca dert bunca gam, tattığı yetmez mi?
Nihayet ne demek, yüreğin bilmez mi?
Gözümde yaşlarım, durulmuyor artık
Özlemek ölmek gibidir derler ya hani
Özlemle, yüreğinden öpüyorum seni
Utanmaz gecelerin, uslanmaz saatlerinde
Hasretle, yüreğinden öpüyorum seni
Özlemle andım adını daha demin
Bir gün, içinizde bir yangınla uyanacaksınız,
Güneşin doğuşu anlamsız gelecek,
Ne yağan yağmurlar söndürecek içinizdeki yangını,
Ne de gözyaşlarınız.
Gördüğünüz her şey anlamsız gelecek,
Aslında olabilirdi, olurdu da,
Ama o olmasını istemedi.
Kalıp savaşsaydı, her şey daha güzel olurdu,
O benim kadar cesaretli değildi,
Korktu ve savaşmak yerine kaçmayı seçti.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!