Vakit vuslat, saat ayrılık, mevsim sonbahar.
Kurumuş bir yaprak gibisin, önce gözümden sonra yüreğimden düştün.
Toprağa karıştın, Ölüm gibi bir sessizlik oldu, ne sen öldün nede ben, aşk öldü.
Beni sevme,
Sevmeyi bilmiyorsun.
Sakın dokunma,
Dokundukça kırıyorsun.
Hadi git, dönme,
Her geldiğinde gidiyorsun.
Biz birbirimize çok geç kaldık!
Zamansız oldu sevmelerimiz,
Çıkmaz sokaklar gibiydi yüreğimiz,
Ya ben sana ulaşamıyordum,
Ya da sen bana ulaşamıyordun.
Ayrı dünyaların farklı mevsimleriydik biz,
Kuraklık aldı başını gidiyor
Denizler, barajlar, göller kuruyor
Dünya felakete sürükleniyor
Çekmesin çocuklar onca sefalet
Yağdır Mevlâm yağmur, olsun bereket
Sen en içten, en güzel şekilde sevdin mi hiç?
Düşlerinde görebilmek için uyumaya çalıştığın kimse oldu mu?
Uyanır uyanmaz, aklına yaşamaktan önce biri geldi mi?
O biri uğruna herkesle savaşa girmeyi göze aldın mı?
Herkesi unuttum, bir tek sen varsın hatırımda
Kimler geldi kimler geçti de kalbimden
Bir seni unutamadım
Öyle hazin öyle soğuktu ki yokluğun
Daha sen kapıdan çıkmadan
Yaktığın kadar yan, sönme emi!
Ne gözünden yaşlar dinsin,
Ne yüreğinde yangınlar sönsün.
Acıların hiç bitmesin,
Yüreğinde feryadın bir gün olsun dinmesin.
Ayrılık çözümse, bırak gitsinler
Gölgeler seninle, yalnız değilsin.
Gidenler maziyi, varsın silsinler
Gönüller seninle, yalnız değilsin.
Unut sen gideni, ağlama böyle
Hüzünlü düşüncelerimde sen varsın yine,
Kırık dökük hayallerimde,
Umutsuz düşlerimde,
Yüzüme değen yağmur tanelerinde sen varsın.
Biraz sonra hava kararacak,
Sevgine inanmıyorum, kal demeyeceğim sana.
Madem sevemedi kalbin beni,
Hiçbir şey yaşanmamış gibi,
Çek git üstümden gözlerini.
Bırak beni ait olduğum yalnızlığa,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!