Sıvası çok önceleri dökülmüş, bazı tuğlaları eksilmiş bazıları ise kırılmış, yani yolun sonuna gelmiş ama hala duvarlığını koruyan bir duvar gibi aşka dair söylemlerimiz; duvarı duvar yapan sıcak bir odanın bir parçası olmasıydı, bir yanı hep yalnızlığa dönük olan.
Hayatta seni en çok önemseyen insan kim, biliyor musun? Kendinsin. Hayatta seni en çok mutlu edecek olan insan da yine kendinsin. O yüzden gülümse; derdine bile. Çünkü hiçbir dert, hiçbir yaşanmışlık veya yaşanmamışlık senden daha değerli değildir. Kimin sana ne kadar değer verdiğini boş ver. Önemli de değil zaten. Sen en çok kendine değer ver; ver ki seni üzmeye çalışan kim olursa olsun değerinin karşısında utansın. Gülümse, çünkü gülümsemek uçurumdan düşer gibi hissettiğinde tutunabileceğin bir daldır mesela. Gülümse, çünkü gülümsemen seni yaralamaya çalışan hayata karşı başkaldırışındır. Hiçbir acı başını önüne eğemez sen gülümsedikçe ve hiçbir gülümsemeni acıya çeviremez hayat, içtenlikle gülümsediğinde…
Suya bakınca gördüğünüz silueti dağıtırsınız ya elinizin bir kez değmesiyle,
İşte öylece dağıtırsınız bir insanın kalbini dilinizden çıkan tek bir kelimeyle.
(Dil yarası sen nasılsın bir şeysin?)
Soğuk bir sahil kasabasında kalmıştı,
Bir masanın üzerinde, unutulmuştu.
Denizi görebiliyordu, yalnızdı,
Unutulmuştu, soğuk bir sahil kasabasında.
Yalnızlığı en çok kendine dokunuyordu,
Hoş bir seda olmayalım kulaklarımda;
Susunca sessizlikle baş başa kalmayım.
Bembeyaz bir kağıt olalım, daha güzel;
Üzerine ikimize ait bir hikaye yazayım.
Sen, hep 1'sin bende, ben hep sıfır senin için;
Ne çok değer yaratacağız oysa,
Yan yana gelebilsek.
Ben onu çok sevdim,
O bunu hiç bilmedi.
Hikayemiz bu kadar basitti.
Platonik bir hayatın içinde,
Hayal mahsulü bir aşk.
Benim şehrimin üzerinde kara bulutlar dolaşıyor,
Benimse aklımda apak düşünceler yer alıyor..
"Karaları ben bağlarım, sen üzülme" diye sesleniyor,
Benim şehrimde kara bulutlar;
Benim şehrim beni seviyor.
.........................Antalya'm...............
Senin için bir şiir yazmayı denedim..
Dizdim kelimeleri, sözlükler ezberledim!
Kelimeler yetmedi, satırlar bitmedi..
Sözcükler tükendi de, bir adım ileri gitmedi!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!