Rafet Maden Şiirleri - Şair Rafet Maden

Öyle bir şiir yazdım ki sana,
Anlaman belki kolay belki zor.
Gözlerim yardımcıdır anlamana,
Gel birde kalbime sor.

Sen yinede kalbine sor diyerek,

Kıyamet kopup da anne çocuğundan kaçarken,
Dağlar düz olup cehennem bizi beklerken,
Hele alevler delice üstümüze gelirken,
Sen cennetin ben senin hayalinle yanacağım.

Şimdi gidiyorsun kolay mı gitme demek,

Kolay değil hasreti yaşamak,
Yarına nice umutları taşımak,
Tut ellerimden koşalım yarına,
Benim tek derdim seninle olamamak.

Uykularım kaçıp, sana gelmek isterken,

Çocukken yıldızları tutmak isterdim
Ama sadece tutmak.
Çünkü,bilirdimki Rabbin bir düzeni var.
Uzattığımda elimi,düşecek sanır
Sadece uzaktan uzağa bakardım.

-Medet aradım dünya bilgeliğinde.
-Ezildim hep, yalan ve asi'liğimle.
-Sevgiyi karıştırıp içtim kindar yüreğimde.
-İblisin sözleri ile kör olmuştum,
-Hasret kalmıştım gerçek Rab sevgisine.
----------------------------

Sevmeye hasret değilse gözlerin,
Peşinden koşsam neye yarar.
Aşkı anlatmıyorsa sözlerin,
Dikenle konuşsamda neye yarar.

Eline aldığın güller kuruyorsa,

Bugün tarifsiz duygudayım,
Övgüler Rabbe Olsun.
Sanki İsa ile başbaşayım,
Övgüler Rabbe Olsun.

Bebek misali hep O'nu söylüyorum,

Bu bir sefer,
Sağanak olmuş her bir satırın,
Uğurladığım şiir ummanına,
Uzunla kısa arasında,
Bu bir sefer!

Biraz mola ver Rafet,
Yüreğinden diline düşen sözlere.
Anlatamıyorsun sevgini
Yada,yanlış anlıyorlar.
Sebep ne olursa olsun,

Düşünüyorumda
Tanrısız yaşamak ne zormuş.

Herşeyi kendin çözmeye çalışmak
Başarısız oldukça Onu suçlamak
O hep yanındayken onu aramak.