Rafet Maden Şiirleri - Şair Rafet Maden

Ne kadar uzakta olsanda bana,
Ben seni yinede severim.
Bir gün veda etsemde sana,
Unutmayacağım yemin ederim.

Biri vardı derim adını saklarım,

Varlığının kıymetini biliyorum,
Ne olur bir tanem şüpheci olma.
Yuvamız için hergün çalışıyorum,
Ne olursun sevgilim şüpheci olma.

Hiçbirşey düşünmem inan,

Anlatamam derdimi senin gibi anlayanım olmasa,
Gösteremem hislerimi gözüme yaşlar dolmasa,
Bir avuç sevgim var açılan yaradan tutabildiğim,
O da senin gibi tüm dostlara, bir satır şiirim.

Bir deryada balık idik,
Dünya tavasına atıldık.
Önüne gelen yedi bizi,
Dost tarafından satıldık.

Gözlerim anlatıyor mu şu duygumu?
Sen yine de kalbine sor.
Yüreğim arıyor mu senin yolunu?
Sen yine de kalbine sor.

Bakma her sözüme belki yalancıyım,

Kaldığım kaldırımlar anlatır beni,
Her gece bu yolların izindeyim.
Oturda anlatsınlar çektiklerimi,
Her gece bu yolların izindeyim.

Bir gece değil yılların izi,

Bugün delice şiir okumak geliyor içimden.
İçime sinmiş bütün feryadımı haykırmak,
Yazamadığım satırları doldurmak istiyorum.
Saçlarına taç yapıp,kendimi sana köle etmek,
Herşeyimle sana sözlerimi adamak istiyorum.

Bir kırık şişe gördüm sokakta,
Bir kırık şişe benim gibi.
Kullanılıp atılmış bir kaldırıma,
Anlamsız bekliyor orada.

Tutup atılacak bir kenara,

Şiir insanın aynasıdır,
Bana bir şiir yaz.
Ruhum şiir hastasıdır,
Bana bir şiir yaz.

Kalbinin içini nasıl göreyim,

Anlatamadığım ve anlatamayacağım,
Öyle duygularım varki yaşamadığım,
Hiç kabuk bağlamasada,
Öyle yaralarım varki kanatmadığım.

Ne anlayan var nede çare bulan,