Rafet Maden Şiirleri - Şair Rafet Maden

Senin adın ilkbahardı,
Bir Nisan içinde doğmuştun.
Ve 1 Nisan şakası gibi,
Bir günde yüreğime oturmuştun.

Şakayla karışıktın sen.

Geçmişe hasret duyan birisiyim,
Gönlümde bir sarhoş var dur diyor.
Anılar canlandı şimdi sevgilim,
İçimde bir his seni bekliyor.

Kapılar her an açılacakmış gibi,

Sular akar azar azar,
Mevlam bilmem neler yazar.
Ben sana koşmak isterken,
Kahpe felek kuyumu kazar.

Suların akan yerinden,

Yolda yürürken bir çocuk yanaştı,
Çok sevecen ve çok inatçıydı,
''Bir sakız alırmısın'' diye sorunca,
Sinirlerim tepeme geldi bir anda.
''Çek git'' diyerek yanımdan kovdum,
Baktımki yine karşımda buldum.

Issız bir vaktin yeldeğirmeninde,
Vaktimi döndürüyorum.
Kaybolan geçmişim
Şu zamana bağlı.
Ve yarınlarım ise
Meçhule.

Cennetin güzelliğini üstünde toplamış,
Cehennem sıcaklığını kalbime saplamış,
Bu aşk yolunda çilelerime katlanmış,
Sevda yüklü meleğimsin, sevdalımsın.

Bazen azrail olur canımı alırsın,

Bak bu akşam bir başka Simav'ın havası,
Sanki seni bana getirecekmişcesine.
Ilgıt ılgıt kokuyor KARŞIYAKA'sı,
Sanki seni anlatıyor her esişinde.
Biliyorum sen yoksun yanımda,
Biliyorum hiçbir zaman gelmeyeceksin.

Bugün buluştuğumuzda bir tanem,
Ellerini tutmak isteğindeydim,
Konuştuklarımızın hepsi yalandı,
Haykırıp sana sus diyecektim.

Bilmezmisin ki üzerine gül koklayamam,

Yanıyorum hergün senin uğruna,
Islak dudağından su verirmisin?
Bitiyorken o bakışlarında,
Beni coşturmaya söz verirmisin?

Söylediğim her sözün kurbanıyken,

Gözleri ilah gibi dünyada eşi yok,
Kendisi çok güzel, marifetleride çok,
Gönlü zengin, yükseklikte merakı yok,
Varmı böyle sevgili söyleyin bana?

Yanımdan hiç ayrılmaz, eşi bulunmaz,