Poyraz Özbey Şiirleri - Şair Poyraz Özbey

Poyraz Özbey

Bir insanı en çok
ihanet öldürmez…
Kendi kalbinden şüphe etmek öldürür.
Çünkü bir kere yaralanan ruh
önce insanlardan değil,
kendinden uzaklaşır.

Devamını Oku
Poyraz Özbey

Gönlün bir kevser, bakışın kederden ârî,
Ne hicrân tanıdın, ne elem, ne zarâfet.
Ben bin hecr-i demde, geceler boyu nârî,
Sen bir dem yanmadın, yine de afv-ı hürmet.

Sînemde kan doldu her seherde nâle,

Devamını Oku
Poyraz Özbey

Aşkınla yanar cism-i derûnum, neylesin felek,
Ben yandım, o gülzârda gülerken, neylesin felek.

Bin gece hecr ile yudumladım kanlı elem,
Sen bâkî seherlerde uyurken, neylesin felek.

Devamını Oku
Poyraz Özbey

Bir dağ başında kuruldu otağ,
Ay yıldız parlak, gökte bir bayrak.
Seslenir rüzgâr, zaferden yana,
Yiğitler bekler, vatan uğruna.

Tüfek omuzda, süngü parlıyor,

Devamını Oku
Poyraz Özbey

Öyle mahzun hayat yâr,
Öyle suskun diller lâl.
Geceler hicran kadar,
Gündüzler de bir masal.

Gözlerinde sönmüş yaz,

Devamını Oku
Poyraz Özbey

Göğü çizen ustanın eli titremiş,
Bulutlar yarım, kuşlar yamalı.
Pas tutmuş bir mavi sarkıyor tepemizden,
Yağmur yerine suskunluk damlıyor.

Dilin ucunda unutulmuş bir kelime,

Devamını Oku
Poyraz Özbey

Kendi içimde müebbet yedim,
Ne bir kapı var, ne de anahtar.
Zaman duvarlarda yankılanırken,
Sessizlik en ağır cezalardan.

Düşlerim bile firar edemiyor,

Devamını Oku
Poyraz Özbey

Bir bakışın şiir okutturur,
Bir gülüşün şairi unutturur.
Kelam susar, zaman durulur,
Yüreğim sende esir olur.

Sen gülersen bahar uyanır,

Devamını Oku
Poyraz Özbey

Gönlümde bir ateş yanar, ey sultan,
Aşkınla pervâne olmuş bu cân.
Seherde süzülür hüsnün cemâli,
Şebnem misâli her zaman düşer.

Lâlezar bağında mest olur gözüm,

Devamını Oku
Poyraz Özbey

Gece herkes için geceydi kadın…
Bir tek ben sen gittikten sonra
sabahın da karanlık olabileceğini öğrendim.
İnsan bazen birine rastlamaz…
Birine çarpar.
Hayatı ikiye bölünür:

Devamını Oku