Perinur Olgun Şiirleri - Şair Perinur Olgun

Merak etmiş aramışsın
Şarkılara sorarmışsın
Yollarıma bakarmışsın
Bahar dalım, geldim işte

Yüreğine beni alıp

Yıllar sonra doğmuşum ben. Ablam büyümüş, okumuş kocaman abla olmuş, onun süper lise yıllarında ben doğmuşum. Kendimi anneannemin kollarında annemi beklerken hatırlıyorum. Geçen kırmızı dolmuşlara “Anne aaaba, anne aaaba” derken.
Bebekliğimden beri annemi aramış gözlerim. Ellerinin sıcaklığını aramış, gözlerinin yeşilini yoluma ışık olmuş. 'Hayır olmaz ben bunu başaramam, bilemem' dediğimde isyan ettiğimde hayata yenik düştüğümde, o hep yumuşacık gelmiş.. “Aaa sen bunu yaparsın, çünkü sen çok akıllısın. Sen bunu başarırsın bak bunu şöyle şu şekilde çözelim' bir demiş. 'Bak şuraya bir örnek tümce yazalım' demiş.
Başka bir gün “İstersen gel balkonda oturalım konuşalım” demiş ve ben gözü yaşlı başladığım konuşmaya “Evet ben bunu yaparım, ben bunu başarırım. Bu da çok kolaymış yani..” diyerek kendime güven duyarak kalkmışımdır.
Bebekliğim hep onu beklemek ve onu özlemekle geçti. Çünkü annem öğretmendi. Ortaokulda Türkçe öğretmeni. O zamanlar ilköğretim okullarının adı değişmemiş daha ortaokul deniyordu.
Çabucak büyüyeyim annemle okula gideyim çabasıyla elmalı şeker tadında bitti beş yılım. Onunla okula gitmek,onunla elele tutuşmak, yolda onun tatlı sesinden geleceğimi kurmak için beş yaşında anasınıfına başladım.
İşte ilk acım böyle başladı. Okula girer girmez, yüzlerce binlerce çocuk - bana o an öyle gelmişti- anneme gülümsüyor,”Günaydın Öğretmenim “diyerek yanına geliyor, onunla konuşuyordu. İşin en acı tarafı annem de yanına yaklaşan çocuğun saçını okşuyor, onlara gülerek cevap veriyordu. İçimden bağırmak geliyordu. “Hayır çekilin o benim annem, ona bir şey sormayın, onu sevmeyin. Çünkü benden çok sevemezsiniz. O hep benim saçımı sevdi. Benim saçımı okşuyordu. Siz nereden çıktınız? ” diye.

Acı çekmemeyi öğret bana
Öğretmenim demişsin.
Sevmeyi sevilmeyi..
Sevme sevilme tamam da
Acı çekmemeyi nasıl öğreteyim sana?

Gece güzel ve sessiz..
Ilık bir rüzgarın serinliğinde..
Çakıl taşları dalgaların arasında
Sevda şarkıları söylüyor güneş vurunca
Geceler boyu yakamozlar ışıtıltısı altında
Saklanıp güneşe inat

Aradım yanımda yıllarca onu
Saçını gözünü mis kokusunu
Bir sözüyle yazdı aşkın sonunu
Çok sevdim çok ama o hiç sevmedi

İncitti kalbimi kırdı sözüyle

Sararan yapraklar üşütür kuşları
Çöl olur yakar da kumları
Susar susatır kimileri

Seraptın uzaklarda kaybolup giden
Gitmeden bendeydin hep

Sevmedim gitti şu akşamları sen gideli
'Ne yaparsınla? ' başlar sensizlik
'Ne zaman gelecekle? ' sabah gelir.... sen yoksun
Nerdeysen gel al beni buralardan
Nasıl özledim seni
Daha gitmeden başlar sensizliğin acısı

1- Sahi var mı söyle senden güzeli
Tat senden Âlem-i Ekberi beri

2- Saçın bir hoş gözün dünya güzeli
Sabah yeli kokar Anberi beri

Gözlerim kör olur görmez kimseyi
Issız gönlüm gösterir harabeyi
Alıştırır diline bir de küsmeyi
Ölüme eşmiş bil senden sonrası

Duymaz olur kulaklarım kuş sesi

font face='Comic Sans MS' font size='4,5 pt' color='DARKBLUE' img src=http://gruplar.antoloji.com/i/g/att/81/16107_44581_2007652320.JPG