Perinur Olgun Şiirleri - Şair Perinur Olgun

Gezdim dünyada yok senden güzeli
Saçlarımda eser hazin güz eli
Dilim seni arar bildim bileli
Ben seni hiç mi hiç unutamam ki

Sesin şakır bende beynimde bilsen

Bir boşluk mu bu insanı üzen?
Üzülen gönülün çaresi yalnızca o'dur
Yerine başka şeyler konduramaz olur
Elleri birilerini arar
Çiçekler daha bir açmaz
Sokaklar hep çıkmazdır bu aralar

Yusuf'umu kaybettim gözlerim kör oldu
Buradaydı
Ellerimle kurduğum dünyamdaydı
Sevişleri ateşten Apollon
Gülüşleri cennet kuşu gel gönlüme kon
Öpüşleri çöl sıcaklığı

Taşçıoğlu:
Kuşkum kalmadı artık, sensiz bu hayat boşmuş!
Ömrümün her anını senmişsin ya dolduran...
Gönlüm gereksiz yere başka kollara koşmuş!
Sevdanmış meğer aşkın deryasına daldıran...

Yolladığın mektup geldi 'Sevenim'.
Güvercinler çıktı içinden.
Pembe güllerle beraber
Gözlerini koy demiştim içine.
Gözlerini öptüm koydum gözlerime.

Giderlermiş acımadan küçüğüm.
Anladım dizelerinden
Susarmış seven gönül
Sadece 'Bitti mi? ' diye sorarmış
Bitti sözünü duyunca tüm dünya solarmış

Dost sandım aldandım, sevgine koştum
Gülen yüze bakıp seni dost sandım
Aldandı bu defa yüreğim dostum
Tatlı sözlerine inandım kandım.

Bir daha yanmak mı kalsın ha almam

İlk seni gördüm aşk senin adın
Dünyada gördüğüm en güzel kadın
Leylak kokun, baldan mıdır tadın
Tenim sende unutamadığım kadın

Kendimi bilemem sen düşüncemde

Ben gidersem öğleden sonra gitmeliyim
Güneş vurmalı gözlerime
Çiçekler aynı güzellikte açmalı
Sular akmalı uzak tepelerden
Dereler aynı yatağında şarıldamalı

Sevdamı kıskanma demli çayım
Kül tablam kırmızı perdem, çiçekli yatak örtüm
O beni çok seviyor.

Gözlerini kırpma minik kedim
Gelecek bu gece… hazır yerin