Perinur Olgun Şiirleri - Şair Perinur Olgun

Aramalı sızlayınca yüreği
O olmalı cennette beklediği
Gözünü kapayınca ilk istediği
Gelmezse kollarına âşık değildir

Adını duysa yanmalı derinden

Ben hayatta en çok seni sevdim
Gözlerinde buldum güveni
Sözlerinle güldüm
Gece oldu sen yoksan günüm
Ateşe kestim bir sözünle
Buzdan dondum ayrılığınla öldüm

Seni düşünce binlerce turna havalanır yüreğimden
Serinlik gelir huzurdan yana
Gülümser tenim
Güven kaplar yüreğimi
Seninle korkutmaz geceler
Bir güvercin su içer çeşmeden

Çok sevdim çok, düşündüm de yıllar yıllar geçti
Böylesi kader mi, bilmem beni niye seçti
Gönlüme bir ateş koydu, yakıverdi kaçtı
Aşk vardı onlarda, ahh bana beklemek düştü

Mutluluk onlardaydı, herkes güldü eğlendi

Sevgi mi dedin Gülüm Aşk mı? ...
Anlamam ben öyle şeylerden
Yıllardır düşünür dururdum
Nasıl titrermiş bir insan için yürek
Nasıl özlermiş onu
Yollara bakıp beklermiş geceler boyu

Saçları güzel kadın
Titretir bedenimi gözlerin
Elaların en gizemlisi
Ormanların rüzgarı eser gözbebeklerinde
Gel ellerimi boş bırakma
Kokun bende saklı yıllardır

Issız sokaklar... gecenin ikisi
Sokak lambasının ışığı vurmuş yüzüne
Belli sıkılmış yüreğin beni üzdüğüne
Arabanı yine köşe başına koymuşsun
Işığı bizi bekler gibi
Mutluğu o da özlemiş sanki

Merak etme bu ayrılık bana hiç dokunmaz
Hafif geçer sızıları
Gözyaşları susar da hiç akmaz hazan olur dökülür gül..
Her dem şakıyan gönül gibi
Lal olur da hiç konuşmaz bülbül
Yarı karanlık gecelerde söz dinlemez bazıları

Yelkenli bir gemi açılır
Vurur lodosa doğru
Korkutmaz dalgaları beni
Sen olunca
Üşütür sensizse yağmurlar
İklimler susuz

Kuşlara bile zor geliyor gidişin
Hepsi hüzünlü şakıyorlar sen giderken
Arıyorlar sevdiklerini şaşkın
Tuttuysan elimi götürdüysen kalbine
Giderken dön bir bak sahibine
Papatyaların suçu ne?