Perinur Olgun Şiirleri - Şair Perinur Olgun

Çocukluğumun elma şekeri
Anılarım üzerinde parıldar
Tadında eski sokaklarım var.
Akşam üzeri oynanan oyunlar
Tekerleği kırılan arabalar,
Kanayan dizler,

Tüylerini gördünüz mü onun.
Yumuşacık paytak ördek
Nerden geldi bahçeme
Vak vak diyerek
Çalım da satarmış.
Efelenir boyuna bakmadan

Bir kelebek varmış kanatları bin bir al
Bir de sözü bal mı bal
Açarmış kanatlarını bir
Uçarmış uzaklara
Onunla cennete gir
Bir arkadaş canlısı

Gül yüzlü sevdiğim ne ettim sana
Kırılmış gücenmiş küserim demiş
Bu nasıl söz nasıl söylersin bana
Selamı sabahı keserim demiş

Gönülden kırıcı söz eder miyim?

Vurma yüzüme ağlıyorum işte
Yardım edeceğine
Kırma dallarımı
Dayanacak yürek lazım bana
Dağların çiçekleri soldu
Tavşanlar yavrularını kaybetti

Hava günlük güneşlikmiş.
Çiçekler böcekler hepsi ayakta
Hepsi dünyayı alkışlamakta.
Anne fare yavrusunu alıp,
“Şöyle bahçeye çıkalım, gezelim” demiş.
Küçük fare, ilk olarak geziye çıkıyormuş.

Gönlümün sultanı, demişsin peri kızı
Rüyalarımın süsü, gecemin yıldızı
Neşemin çoğu, sözlerimin az birazı
Sevmeyeceğim desen de bekleyeceğim

Naz mı yakışır, yükle yüklediğin kadar

nicedir özlemiştim seni
kapına gelişim bu yüzden
geri döndüm deyişim
titremelerim kuş gibi sokulganlığım
biraz senden biraz güzden

Dağılsın saçların, essin rüzgâr deli deli
Aksın gitsin üzüntüler, bu bir sevda seli
Gözlerin bir bebek, ışıldar beyaz bir İnci
Alır götürür uzaklara bir sonbahar yeli

Ellerim üşür sar, öp onları, aşk dudağında

Güneş olup ışık ışık doğsaydın
Sevdam şimdi ellerimde olsaydın
Gönlüm tatlı bir heyecandı dindi
Bir yanı dolu bir yanı boş şimdi.

Hadi aşk olalım cana dolalım