Perinur Olgun Şiirleri - Şair Perinur Olgun

Gün açtırır yazların
Aşkın sesi sözlerin
Bulutta renk gözlerin
Ah yüz yıllık yar gibi
Bakar hep mavi mavi

Şahsileydi adı
Güneşten yanık teni
Boncuk gibi mavileri
Mavi sorardı: 'Neden? Neden? '
Beş çocuk ardında
Tarlaya giderdi çapa yapmaya.

Sanki gökte yıldız, yıldızda ışık
Adımı söylesen ben sana âşık
Meyli sanadır tenimin ezelden
İmdada koş kurtar bu teni bu ateşten

Yakışır pembeye az, sana naz

Güneş sevecen değil artık
Yağmur hızlı hızlı yağmıyor, dindi.
Yapayalnızım şimdi
Çıkardım giysilerimi yavaş yavaş.
Giydim siyahlar baştan ayağa
Suskun yitik.

Yalnız bir gece..
Bir oda var bu resimde..
Söylenmemiş şarkılar..
Dilimde sen.
Elinde sigara..
Tek başına ben...

Yıldızlar inmiş geceye
Tüm gece kuşları susmuş.
Bir koku var sevda üzerine
İki kalp… yarım bir tarafları
Her an güzel.. hepsi sevdalı bulut.
Sinmiş üzerlerine.

Sev beni dedin de sevmedi mi
Al dedin ellerimi olmaz mı dedi
Sen diye yanarken gönlü
Durup bir baktın mı gözlerine
Dudakları hep kıvrıktı oysa
Söylenecek sözleri dilinin ucunda

Günler birbirine benzemeye başladı.
İnsanlar sevgisiz, telaşlı
Sona bir hazırlık, bir sonsuz koşu
Bunun bir sonu yok mu?

Kırıldı bir şeyler içimden.

Unutmak istemesem de
Unutuyorum o çok sevdiğim anılarımı
Oysa neler verirdim
Günlerimi geri almak için.
Tanımak tüm insanları
Hatırlamak çocuklarımın adını.

Ayrılığı ona sor.
Bana bitmeyen özlemi
O ayrılığı anlatsın sana
Bilir ayrılığın hasını
Ayrılık nasıl yakarmış.
Nasıl yıldızlara bakarmış.