Perinur Olgun Şiirleri - Şair Perinur Olgun

Buralar bize uymaz ikimiz olmalıyız
Kendimize yepyeni bir dünya bulmalıyız
Baharları yeniden yaratıp gülmeliyiz
Yeni bir dünya kurdum hadi yârim gidelim

Tutuver elimden de uzaklara kaçalım

Kıvır kıvır dalgalı saçları
Pespembe güldür dudakları
Gözlerinde tanrının adakları
Ecem benim, tatlı minişim

Gözleri gök akıllı bakar

Benim gibi yap ölesiye unut beni
Kalbin çarpsın her kapı çalınışında
O geldi deyip karşıla
Gelene kahret, neden o değil diye

Yüreğin daralsın odalarda

Seni öyle sevdim ki ben
Geri dönüşü yok
Pişmanlıklar hiç uğramaz gönlüme
Ah bu ayrılıklar olmasa
Yanmayacak yüreğim
Beklemeyecek kuş gibi

Şiir gibi kızsın derdin ya bana büyüdüm artık
O küçük kız yok.. hayat büyüttü beni
Yaşlandım ama gülüşlerim yaşlanmadı
Severdin gülüşlerimi
İstanbul’a sor ne kadar aradım seni
Boğaz bekledi hep seni

Sana artık gel demeyeceğim
Çok özledim turnalara sor demeyeceğim.
Aşkın içimde durur alevden kor
Dur gözyaşlarım dur sevmeyeceğim

Bitir bu gidişi

Resimdeydi az önce bir kelebek
Kırlara konuyordu papatyalara
Bir yaprak bir çiçek bir bulut etti Sen

Gelmez oldu düşler
Gittiler başka diyarlara

Gözlerime doğan aşkın yağıyor
Her gün güneş gibi sevgin doğuyor
Son deminde yürek seni bulsa da
Ayrılığı eşi bilip alsa da

Gitmeler çok erken yerin dolmuyor

İçime doğarsın martla bahar
Bahar, adı yeşil, soyadı çiçek
Neşe sevinç huzur bir tek sende var
Bahar, adı yeşil, soyadı çiçek

Dağlarda papatya kuşların uçar,

Bir “akşam” koy masaya garson
Kızılından olsun
Ağlatsın beni hüngür hüngür
Derimi özleminden bin kat soysun
Vah desin görenler
Kaybetmiş mi sevdiğini?