Perinur Olgun Şiirleri - Şair Perinur Olgun

Bak sana yazdığım bu son mektubumdur gönül
Uslu dur sonra beni kötü kötü söyletme
Yüreğinde yıllardır yanar bir şeyda bülbül
Onu da "çok sevdim" deyip günlerce ağlatma

Seversin sevmez, cezan cehennemlerde yanmak

Sevmek mutlu olmak bir tek arzundu
Gözyaşından kalan elde tuzundu
Bir çaba bir uğraş biten kozundu
Her şey bitti sonu gördün mü gönül

Başka sevemedim onu sevdim tek

Sultanım bakma öyle, kalbin bana mı dargın?
Gülüşünden anladım sanki naz gibi gibi
Üzülmüşsün bebeğim, sesi gönülden kırgın
Geliver de çiçek açsın ah yaz gibi gibi

Yıllar geçti, solgunuz, ikimiz aşktan yorgun

Seni tanıdım inan dünyalar benim oldu
Dillerin şeker sözlerin latif ve ince
Fısıldadın gönlüme pembeden güller doldu
Güneş buluttan sıyrılır gülümser sen gülünce

Beni çok sevdin sevilen yürek anlamaz mı?

Bir yanım yanar, ah bir yanım buzda
Sanki alevlerden alev bir narım
Ateş basar tenim kavrulur kuzda
“Leyla’dan çok seven? ” deseler ben varım

Dünyalar kadar sevdim, aşkım azdı

Duysan kulağında başka sözleri
Gözlerinde yaşasa da gözleri
Değse ellerine bembeyaz eli
Hıçkırıkta an hiç olmazsa beni

Etrafta ne kadar sana benzeyen var
Gözlerine bakıyorum
Hiçbirinde gökyüzü görünmüyor.

Haiku:

1-
Isınsın diye
Senin adını verdim
Bizim kediye

Gittiğinden beri bir rahat gönlüm
Bakma sen yaşlara neşelen gülüm.
Yoksun ya yanımda nasıl özgürüm.
Bitti senden kalan, unuttum seni.

Acı sözlerinden artık kurtuldum.

Şubat da geldi.. bitiyor neredeyse
Biliyorsun üşütür beni rüzgâr
Sevdiğin yanaklarım kızarır hemen soğuktan
Ellerim ellerimi tutacak eş arar
Tenim tenimi tutuşturacak ateş