Perinur Olgun Şiirleri - Şair Perinur Olgun

Bir ülke varmış uzakta.
Yıllar önce orada
Tüm evleri fareler sarmış.
Ortalıkta fareler dolaşırmış.
Halk bıkmış farelerden,
Sonu boş düşüncelerden.

geceye sor
nasıl zor geçti saatler
istersen duvarlara masadaki bardağa
bütün gün taşıdığım sıkıntıma sor
sen böylesi suskun olunca
git diyor gönlüm

Dudakların çiçekti suladım.
Gözlerine tenimi çiçekledim.
Güneşleri karıştırdım saçlarına.
Geleceksin diye otuz yıl bekledim.

Alev koydum içine uyuyamazsın.

Ben gelirken Mersin’den
Gökyüzünün tüm mavi bulutlarını getireceğim
Gözlerine eş
Gözlerin güneş.

Ne varsa evimde elimde kalan neşem, huzurum

Şehirlerde buldum seni görmeden
Yar beni bul ecel beni bulmadan
Gitme bütün kadınları silmeden
Aşktandı saçın dudağımda adın
Aklımdasın turuncu kokan kadın

Senin geldiğin mevsim geldi buralara
Gelincikler tasasız açtı
Gül yüzlerini gösterdi menekşeler
Güneşte bir telaş
Mutluluğa yol yapmakta
Çocuklar bir çocuk

Yarısı boş bardağımın
Anıların çoğu terk etti gitti
Görsen beni bir yılgınlık
Perişan gözlerim sensizlikten
Sesim kısılır gecenin en siyahında
Yutkunmalar nafile

Gözleri mineydi, saçları nergis,
Her şey evet der, gülerdi mis.
Boyu ortanca, teni menekşe.
Kırmızı olurdu düşünce aşka.
Yanakları sevinç benek benek
Kokusu bildiğimiz bebek.

Ahh baba demeyin bana
Göz yaşlarım hazır akmaya...
Hem de nasıl
Şiirlerdeki gibi zırıl zırıl...

14.09.2006 Mersin 8:54

Ayrılırsan benden ellere gidip
Dudağını öpüp tadarlar yârim
Dönmek istesen özlemden bitip
Bırakmazlar geri tutarlar yârim

Öldüğüm gözlerin farkına varmaz