Perinur Olgun Şiirleri - Şair Perinur Olgun

Senin geldiğin mevsim geldi buralara
Gelincikler tasasız açtı
Gül yüzlerini gösterdi menekşeler
Güneşte bir telaş
Mutluluğa yol yapmakta
Çocuklar bir çocuk

Şehirlerde buldum seni görmeden
Yar beni bul ecel beni bulmadan
Gitme bütün kadınları silmeden
Aşktandı saçın dudağımda adın
Aklımdasın turuncu kokan kadın

Bir ülke varmış uzakta.
Yıllar önce orada
Tüm evleri fareler sarmış.
Ortalıkta fareler dolaşırmış.
Halk bıkmış farelerden,
Sonu boş düşüncelerden.

geceye sor
nasıl zor geçti saatler
istersen duvarlara masadaki bardağa
bütün gün taşıdığım sıkıntıma sor
sen böylesi suskun olunca
git diyor gönlüm

Dudakların çiçekti suladım.
Gözlerine tenimi çiçekledim.
Güneşleri karıştırdım saçlarına.
Geleceksin diye otuz yıl bekledim.

Alev koydum içine uyuyamazsın.

Ben gelirken Mersin’den
Gökyüzünün tüm mavi bulutlarını getireceğim
Gözlerine eş
Gözlerin güneş.

Ne varsa evimde elimde kalan neşem, huzurum

Gittiğinden beri bir rahat gönlüm
Bakma sen yaşlara neşelen gülüm.
Yoksun ya yanımda nasıl özgürüm.
Bitti senden kalan, unuttum seni.

Acı sözlerinden artık kurtuldum.

Şubat da geldi.. bitiyor neredeyse
Biliyorsun üşütür beni rüzgâr
Sevdiğin yanaklarım kızarır hemen soğuktan
Ellerim ellerimi tutacak eş arar
Tenim tenimi tutuşturacak ateş

Uyuyabilirsen uyu bakalım..
Gözlerinde ben..
Karanlığa kapa gözlerini
Kirpiklerinde ben..
Gece uzun bilirsin..
Yağmurlu buralar..

Gelmesen özlerim, gelsen deliyim
Söyle aşktan yanan bir tek ben miyim?
Suskun gönlüm ister senle şakımak
Gözlerin hep bana baksın güzelim

Alevdir değmesi eşsiz sevişin