Perde Arasında İnsan Şiiri - Mustafa Alp

bugün sahne senin be agop,
perde ağır, hayat ucuz, alkış bedava.
ama rol pahalı.

adına ,
27 Mart dünya tiyatro günü demişler,
sanki bir günmüş gibi
oynamadığımız tek bir an varmış gibi.

ben seni kuliste gördüm agop,
makyajın akmıştı.
iyiyim dedin,
yalanın gözünden düşüyordu yere.

kimine kral rolü vermişler,
tahtı plastik,
gururu kartondan.

kimine dilenci,
ama içi öyle zengin ki
rolüne sığmıyor.

sen.
sen hep kendini oynayamayanlardansın.
ezberin başkasının cümleleri,
alkışın başkasına.

bir sahne kurmuşlar dünyaya,
ışık var ama görmüyor kimse,
herkes birbirine rol kesiyor,
kimse ben diyemiyor.

oysa
en zor rol
kendin olmaktır agop

ne dekor ister,
ne kostüm,
ne de prova.

yırtıp atman gerekir sana biçilenleri,
bir hayır demen yeter bazen
koca oyunu yakmaya.

bugün tiyatro günüymüş.
kutlu olsun.

ama ben
en çok şu sahnesiz anları seviyorum.
birinin gözünde dürüstçe durabilmeyi,
alkış beklemeden konuşabilmeyi,
rol yapmadan sevebilmeyi.

çünkü en büyük oyun
hayat değil.

en büyük oyun,
kendinden kaçmak.

ve en büyük alkış
bir gün
kendi yüzüne bakıp
utanmamaktır.

perde kapanır bir gün,
ışık söner,
seyirci dağılır.

ama sen,
eğer bir kere olsun
gerçekten sen olduysan,
işte o zaman
oyun değil
hayat kazanır.