Patlayan Volkan Şiiri - Kasım Kobakçı

Tüter közlerim,
Kanar özlerim,
Yorgun yüzlerim,
Ayaz gecede,
Görmez gözlerim.
*
Dağda ağaçlar,
Uçtu turaçlar,
Issız yamaçlar,
O serin taşta,
Suskun kıraçlar.
*
Parlayan ateş,
Batmayan güneş,
Ruhuma bir eş,
Bu çetin kışta,
Gölgemle güreş.
*
Çekildi kızak,
Kuruldu tuzak,
Gidildi uzak,
Yüce dağlarda,
Sevdamız yasak!
*
Koptu çiçekler,
Korktu böcekler,
Döndü melekler;
Masmavi gökte,
Güldü bebekler.
*
Yandı meşale,
Taştı piyale,
Düştü şelale;
Serseri yolda,
Soldu kör lale.
*
Kapandı izler,
Kanadı dizler,
Saklandı gizler...
Kırlangıç uçsa,
Sızlasak bizler.
*
Gider kervanlar,
Biter harmanlar,
Akar zamanlar,
Sessiz çığlıkla;
Yiter ormanlar.
*
Patlayan volkan,
Damardaki kan,
Tutuşur bu can!
Biten ızdırap,
İlaçtır inan.