Parmaklarında Bahar Şiiri - Züleyha Aktaş

PARMAKLARINDA BAHAR
​
Yanaklarından öpmeye korkardım...
Nefesim nefesine degecek diye,
Avuçlarında bıraktım kendi düşüncelerimi.
Tütün kokusu gibi ağır ve keskin...
Anlatması zor; hatırlayınca bile titriyor aklım.
​
Geceleri uyumak istemem aslında...
Zihnimde mıhlı kalır bütün detaylar.
Parmaklarında tarçın gibi bir koku vardı;
Belki fark etmezdi bile...
Söyleyemedim neyin ne olduğunu,
Kaldı gitti eski günlerin sessizliğinde.
​
Gözleri ağlamaya direnirdi...
Bir damlası bile ömre bedeldi.
Neyse işte; öyle kolay değil birden açmak içimi.
Birinin omzunda tükenmek, hayatı saklamak gibi...
Özleyeceksin geçirdiğin onca güzel anıyı,
Eller kavuştuğunda bırakmayacaksın.
​
Her fırsatta resim çizeceksin parmak uçlarınla;
Ayaklarına, saçlarına, omuzlarına,
O güzel hayatın izlerini...
Nerede kalmıştık?
Öpmeye korkardım yanağından;
Ya utanırsa, yüz çevirirse diye...
Utanmasın diye şarkılar söyledim sessizce gerdanına.
​
Ondandır omuzlarımdan düşen düşünceler...
O yüzden söylüyorum ya;
Şarkıların arasında şiirler…

Zaman dediğin bir eski pencere,
Açıp da bakmaya korktuğum…
​
Ve her nefeste hatırlarım...
Parmaklarında bıraktığın baharı.

​✍🏻 Nûrferah / Züleyha AKTAŞ
Tarih:16.08.2023 - Saat: 21.01