Öznur Karayumak Şiirleri - Şair Öznur Ka ...

Buruk hikayeler duyduğum
Uzak ufuktan
Hiç çevirmeden gözlerimi
Kızıl beyaz hilalin ve yıldızın gölgesinde
Koynuna bıraktığım Anadolu’nun
Emin ellerine emanet ettiklerim

BEN BELKİ GİDERİM

Ben belki
Eskiciye satıp umuda dair her şeyi
Bir daha ardıma dönmeksizin
Bırakıp emanetin yüreği

BENDE SAKLI

Düş kaçkını anıların
Koru düşer yüreğe
Semirir anbean, heves heves
Dur durak bilmez

ÇOCUKLAR GÜNEŞ İSTER

Ey Dünya! Görmez misin?
Vurulan çocuklar var!
O çocuklar ki
Çizmeler altında çaresiz...

SÖZÜN MÜJDESİ

Duaya kalkmış ellere benzer
Sur altında kalmış ak direkler!
Dirilir ve uzanır, al gün altı ter ter…

NİSA

Ele vurulan pranga olsa da
Ağır giden zaman,
Dip dibe koşan yağız atlar kadar
Dik başlı umut…

ŞARKILARIN SONU

Evvelden öğrenmiştim, şarkıların sonu var
Ve şarkısı biten tangolar, biter

O zaman, dört yan zifir!

S’AY

Sen bana bakma
Gözümden süzülen yaşı
Asırlar süren hasret diyeti say
Bakıp da gördüğüm her ay

SESİN DE GİDİYOR ARDINDAN

Gelişine mi sevdalanmıştım?
Gitmeye durmuş hüzün renginde…
İnancı katıp yüreğe, buhurdan tütüşüne mi
Gül kokan mum alevinde, ay yüzünün titreyişine

YOL NEREYE?

Sen yokken, maviyi akıtır gözyaşım, gece terine
Kalbe indirmişken dili
Şiir açmak ister de susar lisanı kalemin