Özlemin Gezer Sokaklarımda Şiiri - Yiğit ...

Esti mi serin havalar, geceleri burada
Yaz mevsimi gömülür yavaştan toprağa
Hazan gösterir kendini, dalda kuruyan bir yaprakta
Eser karayel, düşerim ansızın peşine bir tenhada

Sonbaharlar düşürür beni dertler deryasına
Aklım firar eder başımdan, gider uzaklara
Kuşlar göç eder sürü halinde sıcak diyarlara
Ben yanarım ateşinde, her mevsim burada

Söz vermiştim, gelecektim her mevsim yanına
Şimdi dökülüyorum yaprak misali bu hazanda
Geçiyor benden baharlar, bürünüyorum kışa
Uzaklaşıyor bir bir yollar, daralıyor vaktimiz hızlıca

Kar yağar Bingöl’ün Şeytan dağlarına
Kışlar ayaz olur, yılın ocak- şubat aylarında
Kurtlar ulumaya başlar, yoğun sisler arasında
Hasretin yakar beni, soğuk damların altında

Koşarsın Akdeniz sahillerinin kumsallarında
Mavi denizler eşlik eder senin her anına
Saçların dağılır düşer yüzüne, lodos rüzgarlarında
Ben seni düşünüyorum yine, üşüyorken ayazlarda

İstanbul sokaklarında yitirdim gençliğimi
Sonra sana kurban ettim, en güzel vaktimi
Kullanılıp atıldım pazarlarda, paçavra gibi
Yine de gönlüm konmadı başka bir dala, senden gayrı

Senden bana geriye kalan tek şey, bir acı
Yakar, kül eder beni içten içe bu sancı
Geçmez oldu artık buradan, bir kervancı
Sorarım, tanımaz kimse seni, herkes yabancı

Sanma! her daim gençlik eser başında
Zamanla dönersin kuru bir dala
Tutmaz elin ayağın, kalırsın bir darda
Biçare gönüller, bekler ölümü bu anda

Hakkım helaldir sana, benden yana
Vermesin Rabbim benden dolayı, bir ceza
Er ya da geç fark etmez, biter elbet bir gün bu cefa
Kavuşursam bir gün Rahmeti Rahman’a, diner acım belki toprakta