Bir sonbahar güneşidir, penceremi sarıya boyayan
Gözlerim, sarıdan kahverengiye çalan anızlarda
Eski yollar, zikzak çizerek uzanır sarı bir ovaya
Yüreğimden bir çocuk fırlar, koşar hızlıca sana
Bilirdin beni, ne çok severdim sarı renkli lambaları
Yokluğunda, güneş saçmış etrafa, altın sarısı ışıklarını
Hazan mevsimi, tutmuş üstümüze sanki sarı fenerleri
Söyle, hangi renk tutar; kehribar renkli gözlerinin yerini?
Yalnızlık büyütüyor zamanla, bendeki seni
Ne kadar özledim bir bilsen, sendeki beni
Aklım firarda, hiç durmadan sürüyor izini
Gittin madem, ne diye bırakıyorsun gölgeni?
Senden sonra, yollar çeker beni hep başka diyarlara
Durmayan bir yolcuyum, aklım hep bir taraflarda
Görüyorum, kimi hüzünlü, kimi atıyor içten bir kahkaha
Bense kalmışım, yıllar önce biten bir mutluluğun yakasında
Yıllar geçtikçe çoğalıyor hatıra defterimdeki anılar
Kimi zaman karışıyor sayfalar arasında, senli hatıralar
İstemem, gelmesin senden sonra bana yeni bir bahar
Razıyım yokluğunun acısına, kapansın üstüme kapılar
Giden yıllar, anı defterindeki sayfalar değil ki, çevirebileyim
Gidenin yerine tıpkısı gelmiyor ki, yeniden sevmeyi bileyim
Yüreğim, aynı yürek değil ki, yenisine tahammül edebileyim
Cennette kavuşurmuş sevenler, öyle umuyorum, ne bileyim
Kayıt Tarihi : 5.04.2026 00:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!